تحقیق حقوق- 29صفحه
((فایل word و قابل ویرایش می باشد.))
بعد از پرداخت به راحتی همان لحظه می توانید آن را دانلود کنید.
تحقیق حقوق- نقش حقوق بشر در مخاصمات مسلحانه بین المللی و غیر بین المللی
به همراه پاورقی
Humanitarian rights in international and non-international armed conflict
(((( تحقیق های سایت حاصل زحمت محققین سایت می باشد و اینترنتی نیست.))))
چکیده :
هرچند رویکرد کلی جامعه بشری بویژه در سالهای پس از جنگ جهانی اول،همواره محدودسازی توسل به جنگ در روابط بین الملل بوده است لیکن حقیقت زنده و موجود در این عرصه، ادامه استفاده از عنصر زور در کنشها و واکنشهای روابط بین المللی است و همین امر سبب شده است تا نویسندگان و محققان حقوق بین الملل همچنان به اهمیت حقوق جنگ و لزوم تدوین و توسعه آن همت گمارند.با این هدف که در ایام جنگ و در درون آتش این پدیده خانمانسوز،چه قواعد(و یا حداقل قواعدی)لازم الرعایه میباشند تا آسیبها را به حداقل رسانده و ویرانهها را محدود نمایند. همین موضوع(یعنی تلاش برای قانونمند کردن عملیات جنگی)فلسفه و پایههای حقوق مخاصمات بین المللی را تشکیل میدهد.مخاصمات مسلحانه بین المللی و مخاصمات مسلحانه غیر بین المللی هر دو شامل درگیری مسلحانه و کاربرد زور با اهداف سیاسی است.مقاله زیر وجوه مشترک و انفکاک در شکلگیری را بررسی مینماید.
فهرست مطالب
چکیده
مقدمه
فصل اول:منابع حقوق بشردوستانه مخاصمات بین المللی و غیر بین المللی
بخش اول:منابع حقوق بشردوستانه در مخاصمات مسلحانه بین المللی
بخش دوم:منابع حقوق بشردوستانه در مـخاصمات مـسلحانه غیر بین المللی
الف)عرف
ب)حقوق عهدنامهای
بخش سوم:مخاصمه مسلحانه غیر بـین المللی؛ماهیت و معیارها
وجوه افـتراق و تـشابه میان مقررات حقوق بشردوستانه بین المللی و غـیر بین المللی
اشتراکات موجود میان مـقررات حـقوق بشردوستانه در مخاصمات بین المللی و غیر بین المللی
منابع
منابع
.محمد رضا ضیائی بیگدلی،حقوق جنگ،انتشارات دانشگاه علامه طباطبائی،1380،ص 95.
.جمشید ممتاز و امـیر حسین رنجبریان،حقوق بین الملل بشردوستانه مخاصمات مسلحانه داخلی،تهران،نشر میزان،چاپ اول،1384،ص 28.
محمد رضا بیگدلی،پیشین،ص 79.
.جمشید ممتاز،امیر حسین رنجبریان،پیشین،ص 67.
اعلامیه تفسیری کمیته صلیب سرخ،شماره 115،پاراگراف 4448.
علیرضا دیهیم:درآمدی بر حقوق کیفری بین المللی،دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه،تهران-پائیز 1384،ص 129.