تحقیق علوم سیاسی - 20صفحه
((فایل Word و قابل ویرایش می باشد.))
بعد از پرداخت به راحتی همان لحظه می توانید آن را دانلود کنید.
تحقیق علوم سیاسی - منطقه گرایی در سیاست خارجی ایران
Regionalism in Iranian Foreign Policy
(((( تحقیق های سایت حاصل زحمت محققین سایت می باشد و اینترنتی نیست.))))
چکیده
این متن به بررسی اهمیت «منطقهگرایی» در سیاست خارجی ایران در خاورمیانه میپردازد. بعضی از دیدگاههای موجود ویژگیهای ساخت قدرت و سیاست در ایران را بهگونهای میدانند که هرگونه ائتلاف و همکاری سیاسی – امنیتی، اقتصادی و فرهنگی را در سطح منطقهای دشوار میسازد. با این همه، سخن نویسنده در این مقاله این است که تغییر و تحولات سیاسی، امنیتی و ژئوپلیتیک در سطح منطقه خاورمیانه بعد از حوادث 11 سپتامبر، جایگاه منطقهگرایی را در سیاست خارجی ایران تقویت کرده است. در اصل ارزش استراتژیک و نقش ایران در تقویت مؤلفههای منطقهای به مولفههایی نظیر دولت ملی قوی، هویت ژئوپلیتیک و ایدئولوژی پویای شیعی مرتبط است. از این دیدگاه، نویسنده به تعریف دو مفهوم «منطقهگرایی سنتی» و «منطقهگرایی جدید» در رویکردهای سیاست خارجی ایران میپردازد که هر یک با نگاه متفاوتی سعی در تأمین منافع و امنیت ملی ایران دارند. نویسنده نتیجه میگیرد که جمهوری اسلامی ایران باید با بازتعریف مؤلفههای قدرت ملی خود در سطح منطقهای، به حل معضلات استراتژیک سیاسی- امنیتی با قدرتهای فرامنطقهای از جمله آمریکا بپردازد و از آن طریق روند تثبیت فرصتهای اقتصادی و توسعه پایدار را به جریان بیاندازد.
فهرست مطالب
چکیده
مقدمه
چارچوب مفهومی– تاریخی و نظری منطقهگرایی در سـیاست خـارجی ایران
الف- چارچوب مفهومی – تاریخی
1. عـدم تحقق ائتلاف با کشورهای منطقه
2. نظریه جهانیگرایی واهمیت تـکنولوژیک غـرب
3. تضاد فرهنگی و اجـتماعی و تـنها بودن ایـران در مـنطقه
مؤلفههای منطقهگرایی در سیاست خارجی ایران
الف- دولت ملی قوی
ب- هویت ژئوپلیتیک
ج- ایدئولوژی شیعی و قدرت ملی
ضرورت تقویت منطقهگرایی در سیاست خارجی ایران
نتیجه گیری
منابع و ماخذ
الف- فـارسی
ب- انگلیسی
منابع و ماخذ
1. بـرزگر، کیهان(بهار 1385)، تضاد نقش ها: بـررسی ریـشه های مـنازعه ایـران و آمـریکا بعد از حوادث 11 سپتامبر، راهـبرد ، شماره 39.
2. برزگر، کیهان(پاییز 1387)، ایران ، خاورمیانه و امنیت بین الملل ، مجله سیاست خارجی ، سال بیست و دوم ، شـماره 3.
3. پهـلوان، چنگیز(فروردین 1373)، درجست و جوی ساختارهای نـوین مـنطقه ای ، مـجله گـفتگو ، ویـژه ایرانی بودن.
4. تـائب، سـعید(اردیبهشت 1388)، الزام در تغییر تمرکز جغرافیایی سیاست خارجی ایران ،(چکیده مقالات نخستین همایش مطالعات منطقه ای )، دانشگاه تهران.
5. سـریع القـلم، مـحمود(1379)، سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران :بازبینی نـظری و پارادایـم ائتـلاف ، تـهران ، مـرکز تـحقیقات استراتژیک.
6. سریع القلم، محمود(1384)، ایران و جهانی شدن، تهران، مرکز تحقیقات استراتژیک.
7. فولر، گراهام و رحیم فرانکه (1384)، شیعیان عرب، مسلمانان فراموش شده ، ترجمه خدیجه تبریزی ، تهران – قم: انتشارات مـرکز شیعه شناسی.
1. Aras, Bulent (14 April 2009), Turkey's Soft Power, available at: guardian. Co. UK.
2. Barzegar, Kayhan (Summer 2003), Twelve Years after the Disintegration of the Soviet Union, Discourse: An Iranian Quarterly, Vol. 5, No.1.
3. Barzegar, Kayhan (Winter 2008), Iran's Foreign Policy in Post-Invasion Iraq, Middle East Policy, Vol. Xv, No. H.
4. Fuller, Graham (1991), The Center of the Universe: the Geopolitics of Iran, Westview Press: Oxford.
5. Haqqani, Husain (Winter 2004), The Role of Islam in Pakistan's Future, The Washington Quarterly, Vol. 28, No.1.
6. Mottaki, Manochehr (Winter 2009), Iran's Foreign Policy under President Ahmadinejad, Discourse: An Iranian Quarterly, Vol. 8, No. 2.
7. Naghibzadeh, Ahmad (Winter 2002), Rectification of Iran's Foreign Policy Shortcomings During Khatami's Presidency,Discourse: An Iranian Quarterly, Vol. 3, No. 3.
8. Newsweek (7 December, 2009), Owen Matthews and Christopher Dickey, Triumph of the Turks.
9. Peimani, Hooman (1999), Iran and the United States: The Rise of WEST Asian Grouping, Westport, CT: Praeger Publishers.
10. Ramezani, R. K (Fall 2004), Ideology and Pragmatism in Iran's Foreign Policy, The Middle East Journal, Vol. 58, No. 4.