تحزب و مبانی آن در فقه سیاسی شیعه-24ص

فایل ورد و قابل ویرایش می باشد.

بعد پرداخت همان لحظه می توانید فایل را دانلود بفرمایید.

فهرست مطالب
چکیده     
مقدّمه    
استخراج مبانی فقهی تحزّب و چالش‌ فرارو    
کارکردهای مثبت و مـنفی احزاب سیاسی    
پدیده‌های نوین و دو نـگرش کـلی فقهی و اجتهادی    
مبانی فقهی احزاب و دیدگاه‌ها    
الف. نگرش امتناع    
در این زمینه، چند نکته وجود دارد که با تأمّلات جدّی مواجه است:    
در ادامه عبارت قبل و در فرازی دیگر از این رویکرد آمده است:    
نـگرش مثبت    
مؤلّفه‌های مـقوّم احزاب سیاسی    
تکثّرگرایی    
مشارکت سیاسی    
رقابت    
انتخابات و حق رأی    
نتیجه‌گیری پایانی    
منابع    

چکیده

امکان استنباط مبانی تحزب از منابع دینی و مشروعیت آن سؤالی است که همواره ذهن برخی از اندیشمندان دینی را به خود مشغول داشته است. در پاسخ به سؤال مزبور، رهیافت‌های متعددی از سوی اندیشوران فقه سیاسی شیعه اتخاذ شده است. در یک رویکرد، با توجه به جدید بودن پدیده حزب به مفهوم نوین و غربی آن، استخراج مبانی فقهی آن غیرممکن اعلام شده است. بعضی دیگر از اندیشمندان امکان استنباط مبانی تحزب را پذیرفته‌اند که در این رویکرد نیز رهیافت‌های متعددی وجود دارد؛ از قبیل استناد به وجود واژه «حزب» در قرآن کریم و تأکید بر آن، استناد به کارویژه‌های مثبت احزاب سیاسی و تلقی آن به عنوان مصداق امر به معروف و نهی از منکر یا مقدمه واجب، و مثبت ارزیابی کردن مقتضیات نظری حزب در درون فرهنگ دینی. به نظر می‌رسد هیچ‌کدام از رهیافت‌های مزبور خالی از اشکال نیست. این نوشتار با توجه به فراهم بودن مقتضی برای احزاب در درون فرهنگ دینی و استناد به سیره امام علی علیه‌السلام در برخورد با برخی از گروه‌های صدر اسلام، که برخی ویژگی‌های احزاب را داشتند، آزادی تحزب از منظر فقه سیاسی در چارچوب احکام اسلام را مثبت ارزیابی کرده است.