چکیده
معماری به رغم تفاو تهای سرزمینی که در شکل آن تاثیر فراوانی داشته، دارای ویژگ یهای ذاتی، پویا و تدریجی است، که آ نرا هویت م ینامند. واژ هشناسی هویت، ما را به انسان، معماری و مولف ههای تمی زدهند هی آن م یرساند. کلیتی که قبلاً از دیدگاه ملک الشعرای بهار با نام «سبک » به جهان درون و برون انسان تقسیم م یشد؛ ولی معنای آن در سد ههای اخیر با تحول ایجاد شده در عالم و آدم، با «مد معماری » جایگزین و در دایر هی سلایق گذرای معماران محبوس و از معنای قدیمی خود فرسن گها فاصله گرفته است. مولف ههای تمی زدهند هی معماری شامل انسان و باورهایش، مکان و زمان م یباشند. در این مقاله ضمن بررسی جایگاه انسان مولف و بهر هبردار از معماری، به بررسی مکان از دیدگاه نظری هپردازان پدیدا رشناس و روانشناسان محیطی و ارتباط در هم تنید هی آن با انسان و تاثیر خاطره مکانی پرداخته م یشود. مولف هی زمان، نه صرفا در نوع قراردادی و معطوف به گذشته و متوجه آیند هی آن، بلکه به عنوان عرص هی تحقق زندگی مورد مداقه قرار می گیرد. ایجاد چارچوب فکری مناسب برای مفهوم هویت، از اهداف مقاله و سامان هی جستجوی آن نیز کیفی است.
فهرست مطالب:
چکیده
مقدمه
تعاریف
-واژه شناسی هویت
-مفهوم کلاسیک سبک
-تحول در معنای سبک
مولفه های موثر درهویت
-هویت، انسان و باورهایش
-هویت و مکان
-هویت و زمان
نتیجه گیری
پی نوشت ها
منابع
