((فایل شامل word , pdf می باشد.))
این فایل رایگان می باشد.
به راحتی می توانید آن را دانلود کنید.
معرفی انواع خطوط مخابراتی
PSTN: منظور از آن شبكه مخابراتی عمومی می باشد. (Public Switched Telephone Network)
خطوط آنالوگ معمولی: منظور از این خطوط همان خطوط تلفنی معمولی می باشد. نرخ انتقال Data توسط این خطوط حداكثر ۳۳٫۶ Kb/s می باشد. استفاده از این خطوط برای اتصال به اینترنت در كشورمان بسیار رایج می باشد.
T1: نام خطوط مخابراتی مخصوصی است كه در آمریكا و كانادا ارائه می شود. بر روی هر خط T1 تعداد ۲۴ خط تلفن معمولی شبیه سازی می شود. هر خط T1 می تواند حامل ۱٫۵ MB/s پهنای باند باشد.
E1: نام خطوط مخابراتی مخصوصی است كه در اروپا و همچنین ایران ارائه می شود. بر روی هر خط E1 تعداد ۳۰ خط تلفن معمولی شبیه سازی می شود. هر خط E1 می تواند حامل ۲ MB/s پهنای باند باشد. خطوط E1 نمی توانند همزمان هم Dialin باشند و هم Dialout.
در حال حاضر برخی از شركتها و سازمانهای خصوصی در ایران از E1 برای ارتباط تلفنی خود استفاده می كنند كه مشخصه این سیستم ۸ رقمی بودن شماره های این سازمانهاست. متأسفانه در دزفول هنوز خطوط E1 ارائه نمی شوند.
ISDN: اساس طراحی تكنولوژی ISDN به اواسط دهه ۸۰ میلادی باز میگردد كه بر اساس یك شبكه كاملا دیجیتال پی ریزی شده است.در حقیقت تلاشی برای جایگزینی سیستم تلفنی آنالوگ با دیجیتال بود كه علاوه بر داده های صوتی، داده های دیجیتال را به خوبی پشتیبانی كند. به این معنی كه انتقال صوت در این نوع شبكه ها به صورت دیجیتال می باشد. در این سیستم صوت ابتدا به داده ها ی دیجیتال تبدیل شده و سپس انتقال می یابد.
ISDN به دو شاخه اصلی تقسیم می شود. N-ISDN و B-ISDN
B-Isdn بر تكنولوژی ATM استوار است كه شبكه ای با پهنای باند بالا برای انتقال داده می باشد كه اكثر BACKBONE های جهان از این نوع شبكه برای انتقال داده استفاده می كنند (از جمله شبكه دیتا ایران).
نوع دیگر B-ISDN یا ISDN با پهنای باند پایین است كه برای استفاده های شخصی طراحی شده است.
N-ISDN دو استاندارد مهم دارد. BRI و PRI. نوع PRI برای ارتباط مراكز تلفن خصوصی (PBX) ها با مراكز تلفن محلی طراحی شده است. E1 یكی از زیر مجموعه های PRI است كه امروزه استفاده زیادی دارد. E1 شامل سی كانال حامل (B-Channel) و یك كانال برای سیگنالینگ (D-Channel) میباشد كه هر كدام ۶۴Kbps پهنای باند دارند.
بعد از سال ۹۴ میلادی و با توجه به گسترش ایتنرنت، از PRI ISDN ها برای ارتباط ISP ها با شبكه PSTN استفاده شد كه باعث بالا رفتن تقاضا برای این سرویس شد. همچنانكه در ایران نیز ISP هایی كه خدمات خود را با خطوط E1 ارایه می كنند روز به روز در حال گسترش است.
نوع دیگر ISDN، BRIاست(نوعی كه در كیش از آن استفاده شده) كه برای كاربران نهایی طراحی شده است. این استاندارد دو كانال حامل ۶۴Kbps و یك كانال برای سیگنالینگ با پهنای باند ۱۶kbps را در اختیار مشترك قرار می دهد.این پهنای باند در اواسط دهه ۸۰ میلادی كه اینترنت كاربران مخصوصی داشت و سرویسهای امروزی همچون HTTP، MultiMedia، Voip و…. به وجود نیامده بود، مورد نیاز نبود همچنین برای مشتركین عادی تلفن نیز وجود یك ارتباط كاملا دیجیتال چندان تفاوتی با سیستمهای آنالوگ فعلی نداشت و به همین جهت صرف هزینه های اضافی برای این سرویس از سوی كاربران بی دلیل بود و به همین جهت این تكنولوژی استقبال چندانی نشد. تنها در اوایل دهه ۹۰ بود كه برای مدت كوتاهی مشتركین ISDN افزایش یافتند. پس از سال ۹۵ نیز با وجود تكنولوژیهایی با سرعتهای بسیار بالاتر مانند ADSL كه سرعتی حدود۸Mb/s برای دریافت و ۶۴۰Kb/s را برای دریافت با هزینه كمتر از ISDN در اختیار مشتركین قرار میدهد، انتخاب ISDN از سوی كاربران عاقلانه نبود.
در حقیقت می توان گفت كهISDN BRI تكنولوژی بود كه در زمانی به وجود آمد كه نیازی به آن نبود و زمانی كه به آن نیاز احساس می شد، با تكنولوژیهای جدید تری كه سرعت بالاتر و قیمت بیشتر داشتند جایگزین شده بود.
Leased Line یا Digital Subscriber Line یا DSL: خطی است كه بصورت نقطه به نقطه دو محل را به یكدیگر متصل می كند كه از آن برای تبادل Data استفاده می شود. این خط دارای سرعت بالایی برای انتقال Data است. نكته قابل توجه این كه در دو سر خط Leased باید مودمهای مخصوصی قرار داد.
خط Asynchronous Digital Subscriber Line یا ADSL: همانند خطوط DSL بوده با این تفاوت كه سرعت انتقال اطلاعات آن بیشتر است.
Wireless: یك روش بی سیم برای تبادل اطلاعات است. در این روش از انتنهای فرستنده و گیرنده در مبدأ و مقصد استفاده می شود. این انتنها باید رو در روی هم باشند. برد مفید این آنتنها بین ۲ تا ۵ كیلومتر بوده و در صورت استفاده از تقویت كننده تا ۲۰ كیلومتر هم قابل افزایش است. از نظر سرعت انتقال Data این روش مطلوب بوده اما بدلیل ارتباط مستقیم با اوضاع جوی و آب و هوایی از ضریب اطمینان بالایی برخوردار نیست.